نمازهاى چهار ركعتى . و اما در صلوات مندوبه پس ثابت است بعد از ركعت مثل وتر ، و بعد از ركعت ثانيه مثل غالب نوافل ، و بعد از ركعت ثانيه و رابعه مثل صلاة أعرابي . مبحث دوم در بيان تشهد و كيفيت قدر واجب آن است پس در اينجا چهار مقام است : مقام اول - در بيان تشهد است ، پس مىگوئيم : تشهد عبارت از شهادتين و صلوات است . بدان كه اعتبار شهادتين يعنى شهادت بر وحدانيت و شهادت بر رسالت در تشهد ثانى محل وفاق است ، و كلامى كه هست در تشهد اول است ، معروف ما بين أصحاب آن است كه چنانچه شهادتين معتبر در تشهد ثانى هست معتبر است در تشهد اول ، خلافى نقل شده در اين مقام از صاحب فاخر كه آن مرحوم مخالفت نموده در تشهد اول و قائل شده به جواز اجتزاء به شهادت بر وحدانيت فقط در آن ، و اين قول ضعيف بلكه قطعى البطلان است ، پس اعتبار شهادتين در تشهدين محل تشكيك نيست . مقام ثانى : در بيان كيفيت قدر واجب از شهادتين است ، و اين محل خلاف است ، و حاصل اختلاف راجع مىشود به شش قول : قول اول : آن است كه قدر واجب از تشهد عبارت است از أشهد أن لا إله الا اللَّه وحده لا شريك له و أشهد أن محمدا عبده و رسوله اللهم صل على محمد و آل محمد . و اين مختار مرحوم محقق است در نافع « 1 » و معتبر « 2 » و شيخ شهيد است

--> « 1 » مختصر النافع محقق ص 57 . « 2 » معتبر محقق ج 2 / 222 .